Start

Polacy w Donbasie: Aleksandrówka.

Aleksandrówka jest częścią Dokuczajewska- miasteczko wchłoniete przez robotniczą osadę. Nie trzeba wiele trudu, aby odnależć tutaj ślady polskości. Na wzgorzach znajdują się ulice zamieszkałe w większości przez potomków Polaków zesłanych tutaj po powstaniu styczniowym, oraz w trakcie krwawej likwidacji polskiej autonomii w Związku Radzieckim (1933-1937).


Przez lata mówienie, że się jest Polakiem stwarzało wielkie ryzyko- wielu się poddawało w obliczu ryzyka krzywdy jaka mogła by spotkać ze strony stalinowskich oprawców- toteż zmieniano nazwiska, dążono do asymilacji. W wielu jednach rodzinach stawiano zdecydowany opór de-polonizacji kultywując wciąż polskie tradycje.


Często z braku innych możliwości, ograniczało się to do modlitwy w ojczystym języku i pielęgnowania w sobie narodowej dumy- niezłomna siła, która pozwoliła nam przetrwać krwawe wieki-dawała również siłę Polakom w Donbasie. Język często ulegał zatarciu- poczucie dumy, nie.


Wciąż aktywnie działa tutaj koło terenowe Towarzystwa Kultury Polskiej “Polonia” przeżywające renesans. Coraz więcej ludzi jest zainteresowana swoimi korzeniami, odzyskaniem dla siebie blasku białego orła. Nie tylko należy im w tym pomóc, ale trzeba- jesteśmy to winni przodkom, którzy za Polskę zostali tutaj zesłani i dla Polski trwali.


Potrzebna będzie pomoc dla Towarzystwa- póki co, wielu ludzi wyjechało uciekając przed wojną. Jednak Ci którzy pozostali potrzebują pomocy- pozbawieni rent, emerytur, w obliczu bezrobocia i cięzkiej sytuacji materialnej nie mogą pozostać sami


Dim lights Embed Embed this video on your site


Dawid Hudziec (Donieck)